Als ik a.s. zondagmorgen voorga in een dienst met als thema discriminatie zal het niet gaan over waar ik nu over schrijf. Maar al mediterend kwam het wel naar boven. Tot voor kort vormden veel zondagse samenkomsten in het kerkverband waar ik voorganger ben een overduidelijk bewijs van ongegeneerde discrminatie: één spreker, alle anderen zwijgen en als ze iets mogen zeggen, moet dat allemaal tegelijk, zodat niemand opvalt. Eén muziekinstrument (op een enkele uitzondering na) maar deze uitzondering bevestigt de regel van het ene instrument: het orgel. Laat ik nu zelf organist zijn en toch het gevoel hebben dat er gediscrimineerd wordt. Een bundel liederen die ook geschikt zijn met name voor orgel. Eén exemplaar van de wet, met oogluikend een 2e editie met een behoorlijk andere toelichting binnen het 4e gebod. Er zou meer te noemen zijn. Maar gelukkig zijn er op veel plaatsen veranderingen te bespeuren.

Maar wat bedoel ik met discriminatie: dat tal van mensen en vormen en middelen niet mee mogen doen in de wekelijkse samenkomsten van de gemeente van Christus. Een vorm van discriminatie op het schoolplein is: ‘jij mag lekker niet meedoen’. Zonder dat we dat zondags zéggen, doen we dat wel, zodra er geen ruimte is voor de vormen en belevingen en woorden die passen bij bijv. kinderen, tieners of echte ouderen. Als we oog krijgen voor de grote diversiteit in de eigen gemeente, en voor de vele mogelijkheden die God geeft om die diversiteit kleur te geven, tot klinken te brengen en te bedienen, overwinnen we de eenvormigheid die nu veel mensen ombedoeld buiten spel zet. In de diensten die wij als gemeente van Zwolle-Noord organiseren in de Esdoorn zingen we uit de oude berijming. Ik vind het geweldig. Misschien ook wel, omdat ik die berijming de meeste jaren op de lagere school nog geleerd heb. Maar meer omdat het een zichtbare verademing is voor hoogbejaarde broers en zussen, om met doffe ogen en sterk verminderd gehoor uit het hart te kunnen zingen. Door hier groepsgericht bezig te zijn discrimineren we niet. Het is mijn grote wens, dat we deze ontspanning naar ouderen en jongeren en nog weer anderen leren toe te passen in alle zondagse samenkomsten van de gemeente. Dat zorgt voor integratie in plaats van discriminatie. Het gevoel dat jij serieus genomen wordt en er bij hoort is bijbels gezien een belangrijk doel van onze kerkdiensten. Hebben we de liefde voor elkaar om dat doel na te streven en gewoon toe te passen. Stoppen met discriminatie moet je niet besluiten, maar gewoon doen!

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>