Wat is het heerlijk om met die indrukwekkende rede van Jezus bezig te zijn die ook wel de bergrede genoemd wordt. Heerlijk, omdat ik gedwongen wordt goed te lezen en na te denken over de bedoeling. Maar dat niet alleen, want er is meer dan verstand en geleerdheid. Bovendien: de geleerden denken er verschillend over op onderdelen.

Nee, als ik mijn hart open zet om de woorden te ontvangen, om Jezus zelf toe te laten, dán vallen puzzelstukjes op hun plek. Zo mooi is dat: ik kies dit gedeelte niet om zes weken lang even snel en gemakkelijk preken te maken, omdat ik al wel eens eerder over sommige stukje gepreek hebt. Ik kijk nooit naar oude preken. Want ik zie dat ik zelf door Gods genade een heel proces door mocht en mag gaan. Benieuwd waar het naar toe gaat. Maar dat levensproces kom ik tegen bij deze serie.

Deze week mag ik onbevangen aan de slag met ‘volmaakt zijn als de Vader’. Over perfect zijn en perfectionisme. En dat in verbinding met de maaltijd van de Here. Ik besef al wel, dat is me afgelopen dagen al duidelijk geworden, dat het spannend wordt. Hiermee sluit Jezus een deel van de bergrede af. Hier komen lijnen bij elkaar, maar het is ook de ultieme uitspraak die alle systemen en constructies van mensen en van de kerk ondersteboven gooit.

Hartelijk welkom om 10.00 uur in de Opstandingskerk.

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>