Zwolle – Net zo als voor ‘de dienst der genezing’ is ook de aandacht voor ‘de dienst der bevrijding’ onder christenen groeiend. In een serie komen diverse mensen over bevrijdingspastoraat aan het woord. Vandaag deel 1: De kennismaking ermee van Jaap en Hettie Ophoff. Jaap Ophoff is predikant in de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) Zwolle-Noord.


Bevrijdingspastoraat
HANNEKE GOUDAPPEL

Vorige maand was er nog een grote bevrijdingsconferentie van de stichting ‘Geboren om vrij te zijn’ van Wilkin van der Kamp in Leeuwarden. De conferentie, die tot doel had lokale gemeenten te ondersteunen, was een paar dagen van tevoren helemaal volgeboekt. De 400 deelnemers kwamen uit meer dan 160 verschillende gemeenten, een kleine 20 procent kwam uit ‘traditionele hoek’ (PKN, GKV, CGK, NGK). 60 procent van de deelnemers kwam uit Fryslân.
Het illustreert de groeiende aandacht binnen de protestantse kerken voor de dienst der bevrijding. Onlangs stelde prof. Mart-Jan Paul nog dat er ,,teveel onbekendheid over het gebied van demonie en bevrijding is”. De hervormde predikant schreef over dit thema onder meer het boek ‘Geestelijke strijd. Demonie en bevrijding in christelijk perspectief’. Paul pleitte ervoor dat kerkenraden zich laten toerusten op het terrein van bevrijdingspastoraat. ,,Veel mensen worstelen met geestelijke strijd en demonische bindingen, maar als ze hiermee naar hun predikant of ouderling gaan, krijgen ze zelden echt hulp.”

Een predikant die zich inmiddels wél in het thema verdiept heeft, is ds. Jaap Ophoff (42) van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) van Zwolle-Noord. Voor Zwolle stond hij zeven jaar in Roden en zes jaar in Frieschepalen/Siegerswoude. In die tijd leerde hij zijn vrouw Hettie Ophoff-Jongsma (32) kennen. Zo’n drieenhalf jaar geleden kwamen de Ophoffs voor het eerst in aanraking met het thema bevrijdingspastoraat. Hettie volgde een opleiding pastoraal medewerker bij stichting Koinonia, een christelijke organisatie voor pastorale en psychosociale hulpverlening. ,,Tijdens die opleiding zag ik één van mijn medestudenten totaal veranderen. Het ging eerst heel slecht met haar. Ze zag het leven niet meer zitten en was heel erg depressief.Ze vertelde dat er met haar gebeden was voor bevrijding. Daar had ik nog nooit van gehoord.”
Hettie: ,,Ik was eigenlijk wel jaloers op haar. Zelf had ik toen al jaren therapie na een moeilijke jeugd met traumatische ervaringen. Er was een stuk dat nooit overging. Ik had een man en twee kinderen, maar was niet gelukkig. Altijd waren er negatieve gedachten in mijn hoofd. Ik wilde niet leven.”
Het zette Hettie aan het nadenken. ‘Laten we het onderzoeken en laten we ervoor bidden’, was Jaaps reactie. Ze kochten boeken over het thema en Hettie zette de stap naar iemand die een bediening in bevrijdingspastoraat heeft. Al geloofde ze er zelf nog niet echt in. ,,Ik dacht: één gebed en dan alles over? Ja, doei! Je denkt toch niet dat dat voor mij gaat werken.” Maar het werkte wel.
,,De eerste keer was er een intakegesprek. De tweede keer een bevrijdingsgebed waarbij ik eerst vergeving moest vragen voor mijn eigen zonden – bijvoorbeeld voor het feit dat ik een aantal keren geprobeerd heb een einde aan mijn leven te maken – maar ook voor onrecht uit het voorgeslacht. Niet omdat ik verantwoordelijk was voor wat anderen hebben gedaan, maar duistere dingen die in vorige geslachten gebeurd zijn, kúnnen doorwerken.
Bidden om vergeving voor de zonden van het voorgeslacht lees je bijvoorbeeld ook in de Bijbel bij Nehemia direct in hoofdstuk 1 vs 6: ‘ik belijd de zonden die wij, Israëlieten, tegenover u hebben begaan, ook ik en mijn familie.’ En in hoofdstuk 9 vs 2: ‘De geboren Israëlieten gingen apart staan van de vreemdelingen, en zij beleden schuld voor hun zonden en voor de wandaden van hun voorouders’.

Tijdens het gebed van bevrijding was het een complete chaos in mijn hoofd; onrust en gegil en gedachten als ‘je denkt dat niet dat dit voor jou gaat werken’. Ik had trouwens altijd onrust in mijn hoofd”.

,,Na deze bevrijding had ik voor het eerst geen gedachten in mijn hoofd. Het was helemaal stil. Ik kwam erachter dat ik voorheen heel de dag moest vechten tegen al die gedachten in m’n hoofd, meestal negatieve.” ,,Demonen spelen verstoppertje”, vult Jaap aan. ,,Het lijkt alsof het jouw gedachten zijn. Maar gedachten of stemmen in je hoofd kúnnen woorden zijn die demonen in je hoofd leggen. Let wel op: dat hoeft niet altíjd zo te zijn. Negatieve gedachten die je over jezelf hebt, komen in ieder geval niet van God, want God kijkt met vrede naar je. Maar als je last van negatieve gedachten hebt, kun je niet zomaar zeggen dat je demonisch belast bent. Het kenmerk van gebondenheid is dat je uiteindelijk niet anders kúnt denken.”
,,Wordt hervormd door de vernieuwing van je denken”, citeert ds. Ophoff uit Romeinen 12 (NBG ’51). ,,Soms heeft de tegenstander een heleboel invloed in je denken gekregen. De waarheid van het Evangelie kan in jouw leven dan verschrompelen. Je leest psalm 139, maar kunt er niets van geloven dat God zo over jou denkt. Als je in de spiegel kijkt en in je gedachten komt dat je er niet mag zijn.”

Niet zinloos
Hettie Ophoff kreeg na haar bevrijding ook veel vragen van mensen. ,,Mensen vroegen me: ‘ik heb jaren voor je gebeden. Waarom is er toen niks gebeurd?’ Omdat er niet gebeden is met het oog op de demonische belasting, antwoordde ik dan. ,,Die gebeden zijn niet zinloos geweest”, benadrukt Jaap. ,,Ze hebben hier naartoe gewerkt.”
Enige tijd geleden vertelden Jaap en Hettie Ophoff over hun ervaring met bevrijdingspastoraat op een avond van De Wegwijzer, een landelijke belangenvereniging voor mensen met psychische problematiek en hun omgeving. Jaap: ,,ik begon met te vertellen dat wanneer iemand mij vijf jaar geleden had gezegd dat Hettie of ik naar bevrijdingspastoraat toe zou gaan, ik ’m de deur uitgewerkt had.”
Hij wil er mee zeggen dat ,,bevrijdingspastoraat als een té makkelijke oplossing kan klinken”. ,,Het is ergens natuurlijk heel wrang dat terwijl je jarenlang therapie hebt gehad, je hoort dat je door één gebed zou kunnen genezen wanneer de oorzaak op geestelijk vlak ligt. En dat zeg je dan tegen mensen die allerlei psychische problemen hebben. Dat komt over alsof je mensen die in psychische nood verkeren weinig erkenning geeft. Toch vertelden we ons verhaal. Waarom? Je bestaat ook als christen uit lichaam, ziel en geest. Er blijft veel liggen als je alleen focust op het lichaam en de psyche.”

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>