Zwolle – Net zo als voor ‘de dienst der genezing’ is ook de aandacht voor ‘de dienst der bevrijding’ onder christenen groeiend. In een serie komen diverse mensen over bevrijdingspastoraat aan het woord. Vandaag deel 2: Jaap en Hettie Ophoff startten een team voor bevrijdingspastoraat in het Noorden.

HANNEKE GOUDAPPEL
,,Hoe bewust zijn we ons tegenwoordig nog van de geestelijke strijd die er is?”, zegt Jaap Ophoff, predikant van de Gereformeerde Kerk (vrijgemaakt) in Zwolle-Noord. ,,‘We hebben niet te vechten tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen’, staat er in Efeze 6. Een hardnekkig beeld in deze tijd is, dat de demonen alleen in de tijd van de bijbel actief waren of dat alleen de apostelen demonen konden uitdrijven. In allerlei nuances kom je dan ook de gedachte tegen: God doet dit soort dingen niet meer, het uitdrijven van boze geesten. Maar wie zijn wij om dat voor God te bepalen?”
Ds. Jaap en Hettie Ophoff hebben zo’n tweeënhalf jaar geleden een team voor bevrijdingspastoraat opgezet voor het Noorden. De zes teamleden wonen in Veendam, Assen, Zwolle, Peize en Tolbert. ,,Dat het niet om een paar mensen gaat die baat hebben bij bevrijdingspastoraat, is volstrekt helder”, zegt Jaap. ,,Maar dat zijn we pas gaan zien toen we zelf oog voor de geestelijke wereld kregen. Mensen nemen het vaak zoals het is, bijvoorbeeld iemand die zich bij zijn depressie neerlegt. Depressie kan een fysieke oorzaak hebben, dan zijn medicijnen nodig. Ook kun je door therapie veel zegen ontvangen, verdriet kan bijvoorbeeld een plek krijgen. Maar als de oorzaak op geestelijk terrein ligt, dan is therapie uiteindelijk niet wat je in de éerste plaats nodig hebt.”
,,Wij denken dat je naast therapie ook naar het geestelijk vlak moet kijken. Dat bijt elkaar niet, maar staat juist naast elkaar. Andersom gebeurt het ook, dat mensen na bevrijding denken dat therapie niet meer nodig is. Dat is heel verschillend per situatie. Het is nooit een zwart-wit verhaal.” De Ophoffs zouden daarom graag een ,,nauwe verbondenheid” zien tussen therapeuten en mensen met een bediening in bevrijdingspastoraat. Hettie vertelt dat ze twee mensen een jaar lang heeft begeleid, voor ze met hen bad om bevrijding. ,,Ik moest eerst kijken of hun problemen gewoon met therapie op te lossen waren.”

Zwakke plekken
Wat zijn volgens Jaap en Hettie Ophoff oorzaken van demonische gebondenheid? ,,Bevrijdingspastoraat gaat er van uit dat satan misbruik maakt van zwakke plekken in ons leven”, zegt Ophoff. ,,Niet alleen het inlaten met duivelse praktijken zoals glaasje draaien en tarotkaarten kan demonische gebondenheid veroorzaken. Satan kan ook misbruik maken van trauma’s die je in het leven hebt opgelopen. Denk aan de zelfverwerping van iemand die z’n hele leven ervaren heeft dat hij niet gewenst is. Of iemand die misbruikt is, en satan heeft dat als ingangspoort gebruikt om een poot aan de grond te krijgen waardoor iemand gebonden is geraakt. Seksueel misbruik is een van de oorzaken van demonische gebondenheid. Niet vreemd als je bedenkt, hoe duister het is wat er is gebeurd.
,,Onrecht in ons leven kan een ingang zijn voor satan om iemand gebonden te maken”, meent Ophoff. ,,Maar je moet er zorgvuldig mee omgaan. Je kunt geestelijke strijd niet in hokjes indelen. Je kunt het nóóit omdraaien. En bijvoorbeeld beredeneren dat iemand die ongewenst was, dús demonisch gebonden is.” ,,Een koe is wel een dier, maar een dier is niet altijd een koe”, illustreert hij. ,,Mensen redeneren zó maar alsof ieder dier een koe is.”


Totaalplaatje
Aan het bevrijdingspastoraat van het team van Jaap en Hettie Ophoff gaan een of meer intakegesprekken vooraf. Hettie: ,,We vragen waar mensen last van hebben en waarom ze bij ons terecht zijn gekomen. Ook laten we ze een uitgebreide vragenlijst invullen. Zo krijg je van iemand een ‘totaalplaatje’.”
,,Je zegt nooit tegen mensen: jij hebt een demon”, benadrukt Hettie. ,,Het is ook praktisch nooit zo dat iemand geheel bezeten is. De tegenstander heeft vaak invloed gekregen op een bepaald stukje van een persoon.”
,,Gebed om bevrijding gebeurt altijd met twee teamleden”, vertelt Jaap. Alle teamleden hebben ook training en toerusting gekregen in bevrijdingspastoraat. Hettie volgt op dit moment ook nog een opleiding voor contextueel therapeut. ,,Je moet goed weten wat op psychisch vlak ligt, en waar je op geestelijk terrein komt.”
Een positieve insteek bij bevrijdingspastoraat is volgens de Ophoffs belangrijk. ,,Wie zou iemand kunnen zijn als er géén binding in zijn of haar leven zou zijn. Als je gebonden bent kun je niet ten volle tot je doel komen. En dat is het doel van bevrijdingspastoraat: dat iemand tot bloei komt en zijn vleugels uit kan slaan.”
Hettie Ophoff: ,,Ik vraag iemand tijdens het eerste gesprek altijd: wat verwacht je ervan? Als mensen eigenlijk komen voor het wonder, dan moet er eerst stevig gepraat worden. Bevrijdingspastoraat is niet een makkelijke oplossing. Een simpele manier om van je problemen af te komen. Neem bijvoorbeeld iemand die een moeilijke jeugd heeft gehad en een verstoorde relatie heeft met z’n ouders. Als diegene bevrijd wordt van een gebondenheid die hij daaruit meedraagt, betekent dat niet dat zijn problemen met zijn ouders daarna voorbij zijn. Bevrijding betekent niet dat je omstandigheden veranderen. Je eigen denken en hartsgesteldheid mag veranderen, je mag vrij worden in Christus. En soms zal dat je omstandigheden in een ander perspectief zetten.”
,,Sommige mensen zijn al bevrijd als ze hun zonden opruimen”, zegt Ophoff. ,,Maar als iemand echt gebonden is, is er meer nodig. Dan bidden we met mensen en sturen we in Jezus naam de demonen weg. Het uitgangspunt is altijd dat Jezus de satan met zijn demonen overwonnen heeft. Soms hebben ze recht gekregen om aan te haken. Maar Jezus heeft ons ook opgedragen om dezelfde dingen te doen als Hij deed, daar valt ook het wegsturen van boze geesten onder.”
Het bevrijdingsgebed op zichzelf is niet het meest plezierig, vindt Hettie. Je begeeft je immers in de frontlinie van de geestelijke strijd. Het is wel heel mooi om mee te maken dat mensen bevrijd worden. Jezus heeft echt alle macht in de hemel en op de aarde. ,,Dat mensen daarna gaan zien en ervaren dat ze vrij zijn in Christus, dat is geweldig!”
Kenmerk van bevrijding is volgens Jaap en Hettie Ophoff dat ,,je daarna je identiteit uit Christus” haalt. ,,Het belangrijkste is dan om te leren wandelen in een nieuw leven. Daar heb je soms hulp bij nodig. Denk aan een kip die aan een touwtje om een stok heen loopt. Als het touwtje doorgeknipt wordt, loopt de kip nog steeds hetzelfde rondje.” Nazorg is daarom heel belangrijk, vinden de Ophoffs. ,,Sommige mensen hebben genoeg aan één nazorggesprek, voor anderen is het goed om in therapie te gaan of te blijven.”
Het bevrijdingspastoraat binnen het team van Ophoffs is gratis. ,,Dit is zo geconcentreerd op het uitdragen van Jezus’ kracht en overwinning, dat geld vragen hiermee botst voor ons”, zegt Hettie. ,,Als ik mij ervoor zou laten betalen, zou ik bang zijn dat het mijn ‘kunstje’ wordt. Hoe afhankelijk ben ik dan nog van God?”

Roeping
De kerkenraad van de gereformeerd-vrijgemaakte gemeente waar Ophoff predikant is, houdt zich inmiddels ook intensief met het onderwerp bezig. Ophoff is daar blij om. Vaak werkt het verhelderend voor mensen wanneer je kunt vertellen dat bevrijdingspastoraat deskundig en zorgvuldig gebeurt.”
Toch zijn er ook mensen binnen zijn gemeente in Zwolle die er problemen mee hebben. Zo heeft een gemeentelid in 2006 bij de kerkenraad, de classis en de provinciale synode bezwaar gemaakt tegen de komst van Ophoff vanwege zijn visie op bevrijdingspastoraat. De bezwaren zijn niet gehonoreerd, maar wel kreeg de kerkenraad de opdracht om zich nader in dit onderwerp te verdiepen en de gemeente daar bij te betrekken. ,,Dankzij de tegenstand kwam het onderwerp in Zwolle nadrukkelijk op tafel.”
Over tegenstand maakt hij zich ,,niet zenuwachtig”. ,,Ik weet wel dat niet iedereen dezelfde mening hierover heeft, maar ik ben er niet om mensen te behagen. We hebben over geestelijke strijd en bevrijding veel mogen leren, en ervaren het als een roeping om dit uit te delen. Zou ik dan willens en wetens uit angst voor mijn positie m’n mond houden? Geen haar op mijn hoofd die daarover denkt. En mensen snakken ernaar meer te leren over geestelijke strijd, over bevrijding. Je merkt dat ze blij zijn over het thema te horen.”

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>