BEVRIJDINGSPASTORAAT1 

Inleiding

Deze maand staat in het teken van de vrijheid. We werken dat onderwerp op verschillende manieren uit:- aandacht voor de vrijheid van ons kind van God zijn: niet langer slaven van de wet, geboeid en geketend, maar kinderen van God!- aandacht voor de vrijheid van de Geest, want waar de Geest is daar is vrijheid.- aandacht voor vrijheid in onze samenleving, vrijheid van godsdienst en meningsuiting. Maar als we het daarbij laten is er eentje die lacht: de duivel. Hij komt dan niet of nauwelijks in beeld. En zolang dat gebeurt kan hij rustig z’n gang gaan. En wat hij daarmee voor elkaar krijgt is veel meer dan velen van ons denken. We kennen de duivel uit het rijtje ‘de duivel, de wereld en ons eigen vlees’. En voor sommigen hoort de duivel bij bepaalde uitgaansgelegenheden en nog weer anderen denken aan glaasje draaien, horoscopen en andere occulte dingen. En mogelijk bent u wel eens in aanraking gekomen met de satanskerk.  En ik hoop, dat deze aspecten voor ons allemaal geen dode theorie zijn. En toch heb ik daarover mijn zorgen. Want de duivel is dichterbij dan je denkt. Dat zeg ik niet om bang te maken. Want ik ben niet bang voor de duivel. Eerlijk gezegd heb ik geen greintje ontzag voor hem, ben niet onder de indruk, want hij heeft al verloren. Ondertussen zie ik hoe de satan bij veel kinderen van God een poot aan de grond krijgt. Want hij gaat als een gek te keer. En veel kinderen van God weet hij op een of andere manier te binden. Daarover zal het gaan in een tweetal artikelen over bevrijdingspastoraat. Je zou kunnen zeggen, dat alle pastoraat bevrijdingspastoraat is: in het pastoraat breng je mensen van alle leeftijden immers bij hun bevrijder, Jezus Christus. Dat is zo, maar dat doe je niet altijd met dezelfde middelen en doelen. We kennen jeugpastoraat, ouderenpastoraat, huwelijkspastoraat enz. En bevrijdingspastoraat is dat deel van het pastoraat waarin mensen die in meer of mindere mate gebonden zijn door demonische krachten bevrijd worden. Voor velen binnen de protestantse kerken is dit een onbekend onderwerp. Ik ben me bewust dat veel lezers van de kerkbode het vreemd, eng, onduidelijk, vaag enz. vinden. De Here geve mij wijsheid om dat bij deze artikelen steeds te bedenken. Tegelijk zie ik zoveel kinderen van God ploeteren met hun leven, maar ondanks vele en deskundige hulp niet echt bevrijd worden. Ik ga ook niet vertellen, dat dat wel altijd kan. Maar als er sprake is van demonische invloeden en gebondenheid kan dat wel.  

Demonen en ons wereldbeeld

In Ef. 6 staat: ‘Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en de machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen’. Het is een stukje uit het bekende gedeelte over de geestelijke wapenrusting. Maar dringt tot ons door wie onze tegenstanders zijn? Ze worden genoemd:    

hemelse vorsten, heersers en machthebbers van de duisternis,                                        kwade geesten in de hemelsferen.

Deze typeringen zeggen iets over hun macht en kracht (hemelse vorsten), over hun bron en levenssfeer (heersers en machthebbers van de duisternis) en over hun doel (kwade geesten).  Maar wat stellen wij er ons bij voor? Het probleem is dat een gemiddelde christen in de protestantse traditie al niet veel met engelen heeft. Laat staan met demonen. Het is oorlog en de lucht en de wereld zit vol met geesten: goede geesten, de engelen van God en kwade geesten, de demonen van de duivel. Gelooft u, terwijl u dit artikel leest, dat er engelen rondom u zijn? Gelooft u, dat, terwijl u dit artikel leest, de duivel benieuwd is wat u er mee gaat doen?  Er verandert op dit punt gelukkig wel iets, maar gemiddeld genomen leven we veel te weinig in het besef van een geestelijke strijd die zich niet alleen afspeelt in sommige uitgaansgelegenheden en bij occulte handelingen. Nee, De geestelijke strijd speelt zich heel in het bijzonder af in en rond de kerk van Jezus Christus en in het leven van zijn volgelingen. In art. 12 van de NGB staat: ‘de duivelen en de boze geesten zijn zo verdorven, dat zij vijanden van God en van al het goede zijn. Uit alle macht loeren zij als moordenaars op de kerk en elk van haar leden.’ In de Middeleeuwen was het geloof in engelen en demonen heel gewoon. Het denken was er vol van. Daardoor tierden angst en hekserij uitbundig. Schilderen uit die tijd bieden de plaatjes bij wat de geschiedenisboeken en andere geschriften ons vertellen.Het was niet de laatste keer dat hardnekkig en sterk geloof en bijgeloof werden ingeruild voor het tegendeel. Natuurlijk niet van het ene op het andere moment, maar toen het rationalisme echt van de grond kwam was het snel gedaan met het bestaan van engelen en demonen. Het is opvallend, dat de engelen en de demonen met een toch geheel eígen zender, meestal óf samen veel aandacht krijgen óf samen het loodje leggen.  De natuurwetenschappen hebben er hun steentje aan bijgedragen dat het geloof in het bestaan van engelen en demonen niet echt weer de kop op kon steken. De wetenschap maakte duidelijk, dat er voor zeer veel verschijnselen een natuurlijke of logische verklaring is en dat die anders wel gevonden zal worden. Deze opmerkingen zijn niet bedoeld als kritiek op de aanwezigheid en activiteit van wetenschappen. Maar de resultaten van studie en wetenschap toonden de verklaring van heel veel verschijnselen en gebeurtenissen, zodat de geestelijke wereld steeds meer naar de achtergrond werd gedrongen. Alles wat er gebeurde werd steeds meer te controleren en te begrijpen.  In de 20e eeuw heeft de medische wetenschap een gigantische ontwikkeling doorgemaakt die alleen maar heeft bijgedragen aan gedachten van controle en maakbaarheid. Het resultaat daarvan is na een aantal eeuwen, dat wij bij klachten naar de arts gaan als het lichamelijk is en hij/zij stelt de diagnose plus de behandeling vast. Als het psychisch is gaan we naar de psycholoog en hij/zij stelt de diagnose en maakt een behandelplan. En soms is het allebei en dan noemen we het pschychosomatisch. (Voor een veel bredere behandeling van wat ik in een paar alinea’s schets verwijs ik naar het boek: dr. M.J. Paul, Geestelijke strijd,demonie en bevrijding in christelijk perspectief). Samenvattend vraag ik er dus aandacht voor, dat vanuit het denken in de afgelopen eeuwen het heel begrijpelijk is, dat de moderne mens (waar wij als christenen onder vallen) weinig feeling meer heeft voor engelen en demonen. En het resultaat daarvan is, dat de duivel door middel van zijn demonen rustig zijn gang kan gaan zonder betrapt te worden en dat engelen hun werk niet zo goed kunnen doen, omdat er niet op hun steun en kracht gerekend wordt. 

Geestelijke strijd

Lang geleden schiep God de hemel en de aarde met alles er op en er aan. En het was zeer gaaf. Want God is licht. En alles wat hij doet is goed. De mens mag Gods licht op aarde weerkaatsen en krijgt de heerlijke taak om op aarde te regeren in Gods naam. Maar dan komt de duivel met zijn duistere plan vol leugen en bedrog en hij verovert de heerschappij over de aarde: Jezus noemt hem de ‘overste van deze wereld’(Joh. 12,31; 14,30 en 16,11). De verleidende en leugenachtige tactiek van de satan heeft in het paradijs direct succes. De mens tuimelt van z’n voetstuk en de satan neemt de regie over. Maar God keert zich in zijn liefde en genade niet af en belooft de strijd aan te binden die zal leiden tot de overwinning en de nekslag voor de satan. Ik haal deze overbekende geschiedenis van de zondeval aan om er eens met andere ogen naar te kijken: hier is de geestelijke strijd begonnen. Dat is de strijd op leven en dood, tussen God en de satan, tussen de engelen van de Here en de demonen van de duivel. Heel de wereldgeschiedenis staat in het teken van deze strijd. En die strijd wordt gevoerd op alle niveau’s: wereldwijd, in landen, in steden en dorpen, in kerkelijke gemeenten, in families en gezinnen, in individuen. En deze strijd is echt zwart-wit: het gaat ergens om! Het gaat om twee rijken. Twee koninkrijken. Dat van God en het koninkrijk van de satan. Jezus spreekt in Lucas 11 over het koninkrijk van satan. Zo serieus moeten we hem nemen. Satan is ook koning, en heeft een machtig leger. Dat levert het volgende plaatje op: 

God                                                          satan                                                                      licht                                                            duisternis               waarheid                                                   leugen               liefde                                                         haat               vrede                                                         twist               rust                                                            onrust                                                          veilig                                                         angst                                                                        vrijspraak                                                  veroordeling                                                                                           

De overwinning al behaald

Deze rijtjes wekken mogelijk de indruk van een patstelling of een nog onbesliste strijd. Dat is echter helemaal niet waar. Jezus Christus heeft de strijd aangebonden met de satan in een één op één gevecht. En hij heeft gewonnen. Hij heeft de vloek van de wet gedragen, het oordeel van God. Hij was in de duisternis, hij ging door de angst heen, de genadeloze dood in de hel van Golgotha.  En dat deed hij voor u. Steeds keert dat terug in het nieuwe testament: ‘voor u’, ‘zodat u’, ‘met hem’, ‘in hem’. En de overwinning van de Here Jezus heeft een drastische wending gegeven aan de geestelijke strijd: de satan heeft geen recht meer op de gelovigen! De aanklacht is weg, je bent veilig geborgen in Christus: daar kan satan niet bijkomen. De gelovigen zijn in het licht. Lees de volgende teksten maar: Kol. 1,12 Breng dus met vreugde dank aan de Vader. Hij stelt u in staat om te delen in de erfenis die alle heiligen wacht in het licht. 13 Hij heeft ons gered uit de macht van de duisternis en ons overgebracht naar het rijk van zijn geliefde Zoon, 14 die ons de verlossing heeft gebracht, de vergeving van onze zonden.                       

Let op: hier staat niet, dat dit in de toekomst gaat gebeuren, maar dit ís gebeurd en dat bepaalt onze positie! Gelovigen leven in het licht, niet meer in de duisternis. Dat geldt niet pas als ik helemaal geen zonde meer doe, maar door Jezus Christus is dat de heerlijke situatie van alle gelovigen. Kol. 2,13 U was dood door uw zonden en door uw onbesneden staat, maar God heeft u samen met Christus levend gemaakt toen hij ons al onze zonden kwijtschold. 14 Hij heeft het document met voorschriften waarin wij werden aangeklaagd, uitgewist en het vernietigd door het aan het kruis te nagelen. 15 Hij heeft zich ontdaan van de machten en krachten, hij heeft hen openlijk te schande gemaakt en in Christus over hen getriomfeerd.            

De aanklacht en het strafblad van de gelovigen is door de papierversnipperaar gehaald en als satan nog met een document komt, heeft hij geen poot meer om op te staan.  Rom. 8,31 Wat moeten wij hier verder over zeggen? Als God voor ons is, wie kan dan tegen ons zijn? 32 Zal hij, die zijn eigen Zoon niet heeft gespaard, maar hem omwille van ons allen heeft prijsgegeven, ons met hem niet alles schenken? 33 Wie zal Gods uitverkorenen aanklagen? God zelf spreekt hen vrij. 34 Wie zal hen veroordelen? Christus Jezus, die gestorven is, meer nog, die is opgewekt en aan de rechterhand van God zit, pleit voor ons. 35 Wat zal ons scheiden van de liefde van Christus? Tegenspoed, ellende of vervolging, honger of armoede, gevaar of het zwaard? 36 Er staat geschreven: ‘Om u worden wij dag na dag gedood en afgevoerd als schapen voor de slacht.’ 37 Maar wij zegevieren in dit alles glansrijk dankzij hem die ons heeft liefgehad. 38 Ik ben ervan overtuigd dat dood noch leven, engelen noch machten noch krachten, heden noch toekomst, 39 hoogte noch diepte, of wat er ook maar in de schepping is, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die hij ons gegeven heeft in Christus Jezus, onze Heer.             

Lees dit gedeelte nu eens denkend aan de geestelijke strijd waarbij de satan de grote aanklager is: hij kan niets meer beginnen! Niet, omdat je als gelovige nooit meer zondigt, maar omdat je met zonde en al in Christus bent. En in hem ben je onaantastbaar, meer dan overwinnaar, heb je vrede met God enben je een kind van God in het licht. De satan accepteert het niet. En hij probeert gelovigen weer te binden aan duisternis, angst, onrust, enz. In het bevrijdingspastoraat is echter het uitgangspunt, dat Jezus Christus overwinnaar is en dat je in zijn naam van demonische bindingen verlost kunt worden. Want de demonen moeten zich onderwerpen aan Jezus Christus. Maar overal waar mensen niet leven in het licht van Jezus Christus en in zijn autoriteit  krijgt de duivel kans om met zijn demonen beslag te leggen op delen van iemands leven. Misschien denkt u daarbij aan vormen van bezetenheid zoals we daarover in de bijbel kunnen lezen. Ik spreek over ‘gebondenheid die het gevolg is van demonische krachten en invloeden’. Hoe dat werkt en hoe je daarvan bevrijd kunt worden komt aan de orde in mijn artikel dat over twee weken in de kerkbode staat.  Maar bedenk vast, dat de satan geen aanspraak meer kan maken op de kinderen van God. Hij moet de gelovigen loslaten. Er is hoop voor kinderen van God die elke dag leven met onrust, aanklachten, angst, en nog zoveel meer wat hen belemmert (want ze zijn gebonden) in de relatie met God, met andere gelovigen, met de kerk, in bijbllezen en bidden.    

Voorbeeld

Janneke is 38 jaar, getrouwd met Joost en samen hebben ze drie kinderen. Aan de buitenkant lijkt het een leuk gezin. Joost werkt op het gemeentehuis en Janneke is twee dagdelen per week actief in de thuiszorg. Het gezin doet mee in de kerk, maar omdat de gemeente aardig groot is valt het bijna niemand op, dat Janneke vaker afwezig is dan je op basis van het plaatje van de buitenkant zou verwachten. Slechts enkelen merken het en zijn er wel eens over begonnen. Steevast klinken er dan antwoorden met woorden als ‘moe’, ‘hoofdpijn’ en dergelijke. In werkelijklheid is er heel iets anders aan de hand. Janneke is in haar jonge jaren seksueel misbruikt. Het begon toen ze zes was en het duurde enkele jaren. Toen het aan het licht kwam kwam haar vader in de gevangenis en haar moeder ging scheiden. Janneke voelde zich schuldig over al die ellende. Ze ging in therapie en het hielp ook echt om er over te praten. Haar schuldgevoel werd er duidelijk minder van, maar het verdween nooit helemaal. Toen ze twintig was leerde ze Joost kennen. Wat was dat een verandering: verkering, liefde. Iemand die echt om haar gaf. En tegelijk was het lastig, bedreigend: wat moest ie van haar? Toen Joost en Janneke trouwden was het een blijde dag, maar de roze wolk was toen al verdwenen. Joost had al lang gemerkt wat de gevolgen waren van het misbruik: angst, zelfveroordeling, stemmen in haar hoofd, niet blij en overtuigd in het geloof. Soms werd hij er wel een beetje gek van. Ondanks de therapie, ondanks hun onderlinge liefde, ondanks de zegen van kinderen en een baantje in de thuiszorg viel Janneke het leven zwaar. En vooral het geloof en de kerk. Ze steigerde soms bij die mooie woorden over God de Vader. Voortdurend werd ze aangeklaagd in haar hoofd, ze voelde weerstand tegen het avondmaal. En altijd maar die gedachten in haar hoofd. Eigenlijk nooit eens rust. Soms ging het perioden weer beter, dan weer minder. Joost en de kinderen wisten niet anders.  Toen hoorde Janneke op een dag van een vriendin over bevrijdingspastoraat. Ze had er nog nooit van gehoord. Haar vriendin zei, dat er waarschijnlijk demonen actief waren in haar leven. Janneke werd gillend gek. De vriendin liet zich niet uit het veld slaan, legde uit dat ze daar niets aan kon doen en kind van God is, dat ze bevrijd kan worden. Ze gaf haar het boek van Joost Verduijn over bevrijdingspastoraat te lezen. Met aarzeling begon ze, maar gaandeweg gingen haar ogen open: zoveel herkenning. Uiteindelijk besloot ze de stap te wagen en meldde zich voor een intake bij een bevrijdingsteam. De intake leverde voldoende duidelijkheid op en een paar week later vond het bevrijdingsgebed plaats. En wat er toen gebeurde! Nee, geen spektakel. Het ging heel rustig, maar de verandering in haar hoofd, de rust in haar hoofd, de stralende ogen. En sinds die dag is Janneke zo veranderd: alle weerstanden tegen God, tegen de kerk, tegen het avondmaal zijn weg. En de bijbel gaat als nieuw voor haar open. Ze wil het wel van de daken schreeuwen, maar wie zal haar geloven? 

Christenen demonisch gebonden?

Dit verhaaltje is verzonnen. Dat wil zeggen: de namen, de combinatie van gebeurtenissen enz. Maar het had zo kunnen gaan en zo gebeurt het ook in de praktijk. En dat weet ik niet alleen uit de boekjes en uit verhalen, maar ik zie het om mij heen gebeuren. Ik kan er niet meer om heen en ik begrijp heel goed dat dat een belemmering kan zijn naar sommige lezers: heb je weer zo iemand van de halleluja kant van het geloof. ‘Als je maar bid komt alles goed’. En daarom zeg ik er nadrukkelijk twee dingen bij:1. wie hier vijf jaar geleden bij  mij mee was aangekomen had ik de deur gewezen. Waarschijnlijk had ik dan dingen gezegd als: ‘doe niet zo simpel’, ‘je onderschat onze situatie’, ‘je houdt mensen een lekkere worst voor die je niet kunt garanderen’, ‘het einde is erger dan het begin’ enz.2. Bevrijdingspastoraat is gericht op bevrijd worden van demonische invloeden en níet op genezing van lichamelijke ziekten en problemen. Het gaat dus niet over gebedsgenezing. Juist rond gebedsgenezing kun je te horen krijgen (niet altijd!) als je niet genezen bent, dat je geloof niet groot genoeg is. Bij bevrijdingspastoraat is nodig dat je open staat voor de verlossing door Jezus Christus, maar demonen verdwijnen niet pas bij een voldoende mate van krachtig geloof bij de pastorant.  Maar kunnen christenen eigenlijk wel demonen hebben? In mijn vorige artikel heb ik al aangegeven te kiezen voor de term ‘gebondenheid’. En dat in tegenstelling tot ‘bezetenheid’. Wie bezeten is, is helemaal in de macht van de duivel. En daarbij stellen we ons mensen voor die het schuim op de mond hebben staan, roepen en schreeuwen, op de grond vallen enz. Maar als dit ons beeld is, dan ontgaat ons hoe vaak kinderen van God niet bezeten zijn in deze ‘alles-bezittende’ zin van het woord, maar wel gebonden.  

Demonisch gebonden = op bepaalde terreinen zit je vast, word je gebonden, tegengehouden of belemmerd door demonische krachten 

Een christen kan op bepaalde terreinen beïnvloed worden door de duivel. Maar als we bij demonen alleen denken aan heel opvallende uitingen van bezetenheid, ontmaskeren we de duivel niet in die vele situaties waar hij met hulp van demonen invloed heeft gekregen in kinderen van God. Ik vergelijk het maar even met de criminaliteit. Als je bij criminaliteit alleen maar denkt aan de grote en zware criminaliteit ga je voorbij aan al die situaties waar veel meer mensen last van hebben en mee te maken krijgen: de kleinere criminaliteit. De duivel heeft met succes geprobeerd onze ogen te sluiten voor zijn werk in het leven van Gods kinderen. Velen zijn demonisch gebonden zonder het door te hebben. Zonder dat die mogelijkheid ook maar genoemd wordt. En als ze dan tegenover hun pastor zich eens laten ontvallen: ‘het lijkt wel een demon in me’ of: ‘er kon wel een vloek op onze familie rusten’, lopen ze reële kans, dat hun pastor met de beste bedoelingen geruststellende woorden spreekt die de gebondenheid in stand houdt!  Geloven of tot geloof komen houdt nog niet direct per definitie bevrijding in van demonische invloeden. Denk nog maar een keer aan wat we in art. 12 van de NGB belijden over de duivel helemaal in aansluiting bij Openb. 12. Demonen proberen ingang te krijgen in het leven van Gods kinderen. Ik ga een paar van die invalspoorten noemen om duidelijker te maken hoe het werkt. Eigenlijk: hoe ze werken! 

Invalspoorten voor demonen

Zonden

God waarschuwt Kaïn dat de zonde als een belager (als een demon) aan de deur van zijn hart ligt. Zonden komen uit de beerput van de duisternis. Uit Jakobus kennen we de bekende trits van begeerte-bevruchting-zonde-volgroeien-de dood.En een duidelijk voorbeeld vormen van Ananias en Saffira: zij hadden een deur opengezet voor satan. Het is te gemakkelijk om te zeggen, dat ze niet geloofden. Ananias en Saffira waren christenen die toegaven aan een begeerte, een plan bedachten en zo de heilige Geest bedrogen: ‘Ananias, waarom heeft de satan uw hart vervuld om de heilige Geest te bedriegen?’ Zo kunnen opzettelijke zonden een invalspoort worden voor de duivel om je te binden, zodat het van kwaad tot erger gaat. Of door je steeds te blijven aanklagen over die ene grote zonde.  

Occulte zonden

Bij occult gaat het om de verborgen dingen die hun bron niet hebben in God, maar in duistere krachten en machten van boven. Het is er in allerlei gradaties waarbij de satanskerk wel het huiveringwekkende toppunt vormt. Maar onderschat de kracht van glaasje draaien niet of occulte elementen in boeken en verhalen, in films. Ik denk ook aan alternatieve genezers waarvan onduidelijk is vanuit welke bron ze opereren. Er zijn mensen die bijzondere gaven hebben gekregen van God en die ook tot zijn eer gebruiken. Deze mensen worden soms op één bult gegooid met anderen en veroordeeld. Dat is ten onrechte en leidt soms tot heel verdrietige situaties in families. In evangelische en baptistengemeenten komen soms eenzijdige en rigoreuze veroordelingen voor van bijv. alle magnetiseurs. Ondertussen is het eveneens eenzijdig om alle vormen van genezing maar aan te grijpen. Voorwaarde lijkt me dat je eerst kennis neemt van iemands bronnen.  

Seksuele zonden

Heel speciaal noem ik incest en andere vormen van seksueel misbruik. De praktijk laat zien hoe dat doorwerkt in de generaties en hoe gemakkelijk het voor demonen is om via de invalspoort misbruik binnen te komen. Demonen kunnen je immers heel gemakkelijk schuld aanpraten en blijven aanklagen. Ze kunnen je steeds voorhouden, dat God er voor jou niet was toen hij zich aan jou vergreep. Je voelt je slecht en vies en krijgt een hekel aan je eigen lichaam. Wat een makkelijke prooi voor de duivel om je aan te zetten tot zelfbeschadiging of zelfmoord(pogingen). En geestelijk is het een makkie om je te vullen met twijfels en onzekerheid.Overigens geldt dit ook van daders van incest, overspel, enz. Ook zij kunnen demonisch gebonden worden door wat ze gedaan hebben en doen.  

Traumatische ervaringen

Als we een traumatische ervaring ondergaan (ongeluk, misbruik, angstige ervaring) kan er van alles gebeuren met ons denken en voelen. Het voert te ver om dat hier uit te werken. Bovendien wil ik, ondanks mijn ervaringen en kennis op dit punt, me proberen te houden aan mijn eigenlijke taak. In elk geval is het zo, dat we in de situatie van een trauma (eenmalig of bij herhaling) heel kwetsbaar zijn en demonen zonder enige vorm van medelijden, want dat hebben ze niet, er bovenop springen.  

Afwijzing

Ik bedoel hier het gevoel niet gewenst te zijn. Ik weet zeker dat er lezers van de kerkbode zijn die direct weten wat ik bedoel. Anderen kunnen zich (gefeliciteerd en dank God!) daar niets bij voorstellen. Onderschat niet de invloed van een opvoeding waarbij je regelmatig moest horen, dat je er eigenlijk niet had moeten zijn. Dat jouw zus veel beter is. Opvoedingen waarbij de liefde gekocht kon worden met prestaties en inzet.En wat doen we in zulke situaties: we gaan in therapie of leven op die manier gewoon verder en vervolgen dat patroon als we volwassen geworden zijn in ons eigen gezin. En therapieën kunnen helpen. Ik ben erg voor therapie. Alleen, als het eens voorwerp is geworden van een geestelijke strijd? Als de afwijzing voor het gevoel van de zoon/dochter in de kerk nog eens is onderstreept door een sterke en eenzijdige nadruk op de slechtheid en zondigheid. Dan moet er misschien wel heel iets anders gebeuren: wat begon met afwijzing vanaf de geboorte leidde tot een geestelijke strijd, omdat demonen een heerlijke invalspoort hadden gekregen die uitstekend past bij de aanklagende rol van de satan.  Er zijn meer invalspoorten, maar hier laat ik het bij. Wie geïnteresseerd is kan er meer over lezen.  

Bevrijdingsgebed

Wat gebeurt er nu bij een bevrijdingsgebed? Niet voor niets heet het ‘bevrijdingspastoraat’. Het is belangrijk, dat degene die dat ‘doet’ in het pastoraat werkt of heeft gewerkt. Het gaat niet om mensen die een speciale gave hebben gekregen en lós van pastoraat en kennis van zaken kunnen optreden. Dit laatste is dus wel nodig evenals de gave van het onderscheiden van geesten (1 Kor. 12,10). Nee, want nu is dat eerste artikel toch heel belangrijk: bevrijdingspastoraat gaat uit van de overwinning van Jezus Christus op satan. Hij heeft geen rechten meer!! En de demonen worden daar in het bevrijdingsgebed mee geconfronteerd. Het begint met schuldbelijdenis. Iedereen die bevrijd wil worden moet eerst eigen zonden oprecht en met name belijden. Daar vallen ook onder die keren dat je, hoe begrijpelijk ook, gegrepen hebt naar een oplossing van de duisternis. In dit artikel noemde ik zelfbeschadiging en zelfmoord(pogingen). Als je je daaraan ‘schuldig’ hebt gemaakt is het nodig die te belijden: dan ontvang je Gods genade door het bloed van Jezus Christus dat al jouw zonden wegwast. En in de weg van schuldbelijdenis en vergeving kom je onder de autoriteit van Jezus Christus te staan. Nu heeft de satan geen recht meer op je en kan hij je niet meer aanklagen! Dit is ook de kern van bevrijdingspastoraat: alle rotzooi (zonden en wonden) uit iemands leven opruimen door het aan Jezus Christus te geven.  De volgende stap is dan ook, dat demonen dat te horen krijgen. Ze worden op hun plaats gezet en aangesproken in de naam van Jezus Christus. Soms melden demonen zich en soms ook niet. Voor het resultaat maakt het niets uit. Als demonen zich melden geeft dat wel inzicht in hoe ze werken. Met name als ze vertellen wat ze moesten doen. Ik begrijp dat dit heel vreemd klinkt. Spreken demonen? Kun je ze horen? Vertellen ze over opdrachten die ze gekregen hebben? Ik kan me voorstellen, dat dit vragen oproept, twijfel, ergernis wellicht. Ik sta echter met beide benen op de grond en vraag u of jou: als je nu met gefronste wenkbrauwen leest, wat gebeurt er met diezelfde wenkbrauwen als u in de bijbel leest over sprekende demonen?  Hebben wij demonen misschien tot papieren tijgers gemaakt? Daar zijn ze blij mee, maar niet als ze worden geconfronteerd met de grandioze overwinning van de Here Jezus Christus. In zijn naam worden ze gebonden: de rollen worden omgedraaid. En demonen verdwijnen. Ze kunnen niet anders.  Soms hebben bevrijde mensen na hun bevrijding nog therapie nodig. En in elk geval is pastorale nazorg een must. Maar dat mag de blijdschap over bevrijding niet drukken. Wat heerlijk als de macht en heerschappij van Jezus Christus zichtbaar wordt en kinderen van de Here eindelijk geestelijke rust ontvangen waardoor ze niet langer belemmerd worden in bidden, kerkgang, avondmaalsviering, zekerheid van het geloof.  Nee, het paradijs is het nog niet. Je kunt nog steeds ziek worden, moe zijn. Het karakter is niet veranderd. Maar je bent vrij! Die bijbelse boodschap mag klinken.  Ik heb deze twee artikelen geschreven om God te eren en de overwinning van Jezus Christus groot te maken. En om zo naast de zegen van medische zorg en psychische hulpverlening te laten zien, dat er meer is tussen hemel en aarde: een geestelijke strijd waar andere wapens gehanteerd moeten worden.   

Roden, ds. Jaap Ophoff 

  1. Dit is een licht gewijzigde versie van het artikel dat voorjaar 2005 verschenen is in de Gereformeerde Kerkbode van het Noorden

    

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>