Vanavond begint het jaarlijkse kloosterberaad van oudsten en diakenen van Zwolle-Noord samen met o.a. de voorzitter van de Bestuursraad en onze jongerenwerker. Elke jaar kruipen we een vrijdagavond en zatermorgen en -middag in het fraaie klooster dat Zwolle siert. Op een drukke plek midden in de stad een oase van rust. Hier gaan we elkaar ontmoeten. De afgelopen jaren onder leiding van iemand van het Steunpunt Gemeente Opbouw, maar nu ‘doen we het zelf’. Dat klinkt wel heel pretentieus en ik kan dan ook beter zeggen: nu gaan we het samen doen. De afgelopen jaren stond er elke keer een hoofdonderwerp centraal. Nu hebben we tegen elkaar gezegd: wat hebben wij zelf nodig? Geen nieuw beleid. Maar elkaar beter leren kennen, voor elkaar zorgen en dat alles uitlopend op ontvangen. We kunnen immers veel uitdelen aan anderen, maar kunnen wijzelf ontvangen?

Daar komt bij, dat we bij verschillende onderwerpen in de raad natuurlijk best wel merken, dat we er soms (heel) verschillend instaan. En daar willen we ook naar kijken: je eigen levensverhaal speelt daarin een rol. Zaterdagmorgen gaan we dan ook kijken naar Gods verhaal in ons leven en ons verhaal. Hoe verweven die zich en beïnvloeden elkaar?

We gaan met liefde naar onszelf kijken en aan elkaar over onszelf vertellen. Dat vraagt kwetsbaarheid van de geestelijke leiders! Ik heb er zin in. Want ik weet heel goed hoe mijn levenservaringen en mijn ervaringen met God er voor zorgen dat ik de mens, de man, de vader, de voorganger ben die ik ben. Ik noem het gezonde zelfreflectie: en die mis ik nogal eens. Vooral waar mensen samen een groepje vormen tegen of voor iets. Met de groepsbril op je hoofd raakt gezonde zelfreflectie uit beeld. Je hebt nog maar één ding voor ogen.

Hoe komt het dat mensen soms boos de kerk uitlopen? Of dat mensen waar ze ook zitten onrust veroorzaken. Hoe komt het sommige mensen zo onbuigzaam zijn als een blok beton en anderen meewaaien met elke wind of hulpverlener? Hoe komt het dat we in de kerkenraad bij onze bezinning op pastorale zorg aan homofiele broers en zussen zulke verschillende gedachten en gevoelens hebben terwijl we allemaal van harte belijden dat de bijbel het Woord van God is? Ik hoop dat we daar iets van mogen zien bij onszelf en bij elkaar.

Heerlijk om nu al te weten dat dit kloosterberaad in elk geval geen nieuwe brochure oplevert. Maar misschien ga ik zelf wel over de kop. Ik weet het niet, maar ik weet wel dat deze kerkenraad heel veilig is voor mij. God zij dank voor deze mensen.

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>