Vrijdagavond en zaterdagmorgen en -middag hebben we als oudsten en diakenen doorgebracht in het klooster. Ik schreef er al over in het weblog ‘zelfreflectie’. Het was heel goed om samen te zijn. De afgelopen jaren elke keer met een stuk beleid als hoofdgerecht. Dit keer niets daarvan. Vrijdagavond hebben we ieder voor onszelf uit tal van tijdschriften foto’s geknipt die iets vertelden over ons beeld van God en foto’s die iets vertellen over onszelf. In groepjes van drie of vier hebben we dat gedeeld en het mooie is, dat je elkaar beter leert kennen. Het is bijzonder om iets wat je wel weet heel concreet te zien en te horen: we zitten in dezelfde gemeente, we nemen allemaal onze plek in in de raad van oudsten of diakenen en tóch zullke opmerkelijke verschillen bij de vraag welk beeld van God je hebt. In de tuin van het klooster werd concreet wat Paulus in zijn brief aan christenen in Efeze noemt: ‘samen met alle heiligen de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte kunnen begrijpen, ja de liefde van Christus kennen die alle kennis te boven gaat’ (ef. 3,18/19).

Zaterdagmorgen hebben we een verdiepinsslag gemaakt door uit de zes foto’s die we vrijdagavond hadden geknipt er één over God en één over onszelf uit te kiezen en aan de hand daarvan ons levensverhaal op te schrijven en later in kleine groepjes te delen. In ons groepje van vier hebben we na elk persoonlijk verhaal een kringgebed gedaan. Prachtig om Gods werk in ieders leven te horen en te zien.

‘s middags hebben we in dezelfde groepjes onze verlangens en dromen voor de gemeente gedeeld en elkaar gezegend. Ik ervaar de onderlinge houding en de band van de vrede heel sterk in de kerkenraad en door deze kloostertijd hebben we daar weer in geïnvesteerd.

En dit gebeurde allemaal onder het genot van Gods zon en warmte in de hof van het klooster. Duidelijk werd hoe ook je levensgang een rol meespeelt in hoe je tegen God aankijkt en welke plek God inneemt. Het heeft gevolgen voor hoe je de bijbel leest. Grotere en kleinere gevolgen. Het kan ons als team helpen om elkaar beter te begrijpen omdat we elkaar beter hebben leren kennen. Ook de nieuwe oudsten en diakenen waren er bij. Het was een mooie kloostertijd die onze teamkracht en onderlinge verbondenheid versterkt heeft. Het is mijn verlangen dat de hele gemeente daar vruchten van mag plukken. Volgend jaar weer!

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>