Maandagavond heb ik bij lieve vrienden van ons genoten van de wedstrijd Nederland-Italië. Natuurlijk om de uitslag en de fraaie doelpunten. Maar dat niet alleen. Want Nederland heeft niet voor niets gewonnen. En daar kunnen we te midden van oranje vlaggetjes, leeuwen en Sonja-bolletje-reclame van leren. En met ‘we’ bedoel ik kerkelijke gemeenten.

Allereerst viel op dat het elftal van Marco van Basten als een hecht team speelde. Er was geen zucht naar eigen roem. Echt samen. Ieder met eigen gaven, om het eens bijbels te zeggen. Prachtig om te zien. En daaraan gekoppeld als belangrijke randvoorwaarde: ze stonden allemaal op een plek die bij hen past. Daardoor kon ieders talent goed uit de verf komen. Laten we deze twee dingen in de gemeente eens consequent gaan toepassen: hoe smeden we onze gemeente tot een hecht team waarin ieder op de voor hem/haar beste plek actief is en we samen bezig zijn.

Het volgende wat opviel werd treffend verwoord door een italiaanse verslaggever: Nederland heeft alleen maar aangevallen, zei hij. Dat zal een Italiaan inderdaad moeten opvallen, want het is niet de voetbalstijl van dit mooie land. Maar dit twee helften volgehouden aanvallende voetbal liet zien, dat de spelers door hadden wat er gebeurt als je dat niet doet. Niet afwachten, maar terrein veroveren, aanvallen en dat gericht op het doel. Het past bij de beelden van sport die Paulus gebruikt en de conclusies die hij daar aan verbindt voor christelijke gemeenten. Ik hoop dat uw/jouw gemeente zo doelgericht bezig is: winnen, aanvallen, de strijd aangaan in het geloof dat je al gewonnen hebt!

En dan niet te vergeten het plezier en de humor waarmee het elftal speelde. Zeker, geconcentreerd, maar ik zag ook vrolijkheid en humor. Het was geen verplicht nummertje. En dat doet me denken aan wat Paulus zegt in Kollossenzen 3 vs 17: dank God, jouw Vader, bij alles wat je doet of zegt of denkt. Vrolijke christenen zijn aangenaam voor God en mensen. Vergeet niet Gods vrolijkheid. Eén van de psalmen zingt van Gods vrolijke gezicht. Ik zie helaas nog zoveel christenen zuurpruimen, chagrijnig kijken, argwanend, bang, teruggetrokken, de kat uit de boom kijken. Nou, als het voetbalelftal dat maandag had gedaan, hadden we niet zo nagenoten.

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>