Afgelopen maandagavond was ik samen met Wim Noordzij (collega) en Arie Liebeek (voorzitter vd kerkenraad) naar Amstelveen: op bezoek bij Tim Vreugdenhil en Theodoor Meedendorp. Zij waren afgelopen zondagmorgen voorgegaan in de kerkdienst van Zwolle-Noord. De stadshartkerk van Amstelveen en de GKV Zwolle-Noord werken met elkaar samen. Heel boeiend om als kleine gemeente die ongeveer 3,5 jaar geleden een doorstart maakte en ‘missionair is gegaan’ en grote gemeente met veel ervaring en traditie samen te werken: we leren van elkaar en helpen elkaar. Een vorm van kerkverband die ik veel mooier en beter vind dan wat we nu als classis doen.

Met heel veel van wat wij in Zwolle-Noord hebben ben ik erg blij. Toch zie ik ook, dat we van Amstelveen veel kunnen opsteken. Amstelveen doet me denken aan Handelingen: het bijbelboek waarin we lezen over de verkondiging van het evangelie en heel bekend zijn de drieduizend van Handelingen 2. Maar heb je wel eens bedacht dat veel van die drieduizend niet in Jeruzalem woonden, maar elders, ook buiten Israël. Tussen haakjes: wat een prachtige leiding van God, dat hij door de nare geschiedenis van Israël heen er al voor had gezorgd dat er in de landen rond Israël al veel Joden woonden. Zodoende kan Paulus overal waar hij komt eerst naar de synagoge!

Drieduizend doet denken aan een mammoet-gemeente. Maar dat mogen we wel wat relativeren. En zeker na de dood van Stefanus als vele gelovigen uit Jeruzalem vluchten. Maar ook in de dorpen en steden die door de apostelen bezocht worden ontstaan gemeenten: kleiner en groter. Gemeenten van Jezus Christus zonder lange traditie, tal van gewoonten en afspraken, structuren en modellen. Ze staan aan het begin en de grote vraag is dan niet: hoe is het met het bezoeken van de 2e kerkdienst, maar de terugkerende vraag is: hoe blijven de gemeenteleden in deze jonge gemeenten in Christus? En wat is dat?

Het gaat om de basis en deze basis is de kern! En dat zie ik terug in Amstelveen: daar zijn mensen tot geloof gekomen. Notan bene: in Nederland, in een van de mooiste gemeenten van Nederland, waar de mensen het goed hebben. Daar zijn mensen die Jezus Christus hebben aangenomen. En de kern van die gemeente is: de kerkdiensten en de kringen. Heel basic. Daar gebeurt het. Het klinkt als Handelingen: ze bleven volhouden in gebed, onderwijs van de apostelen, samen maaltijd houden in Jezus’ naam en verbondenheid (geestelijk en materieel). Het is een zegen als je al heel lang zo gemeente mag zijn. Maar de kans is groot dat je onderweg óf door jezelf óf door het kerkverband veel overtollige ballast meetorst. En dat haalt de vaart er uit én de vrijheid van de kinderen van God. Het ontmeemt je zomaar het zicht op Christus. Ik merk dat sommigen beter de KO kennen en synodebesluiten dan het evangelie. En ik merk dat het evangelie soms sterk gekleurd wordt door de loop van de geschiedenis of ondergeschikt gemaakt aan wat we hebben afgeproken. Ooit.

Maar in datzelfde boek Handelingen wordt op de eerste synode besloten (Handelingen 15) de christenen uit de heidenen niets anders op te leggen dan wat strikt noodzakelijk is: ‘onthoud u van offervlees dat bij de afgodendienst is gebruikt, van bloed, van vlees waar nog bloed in zit, en van ontucht. Als u zich hier aan houdt, doet u wat juist is. Het ga u goed’.  Je kunt alleen een kerkverband vormen als je van deze waarheid doordrongen bent: elkaar alleen opleggen wat strikt noodzakelijk is. Dan valt er wel wat te schrappen: terug naar de basis. Er gaat veel energie verloren door onnodige discussies en het bijhouden en onderhouden van wat we in de loop van de geschiedenis allemaal hebben afgesproken. En de kern sneeuwt onder: blijven bij het evangelie van God, samen bidden in de Geest, maaltijd houden, omzien naar elkaar en één lichaam zijn. De gemeente van Amstelveen ging ter ziele en een aantal mensen zeiden toen: laten we opnieuw beginnen, heel basic. Ik verlang er niet naar dat Zwolle-Noord ter ziele gaat, maar wel, dat we de moed en het geloof hebben om in zekere zin opnieuw te beginnen en ballast opzij te gooien. Samen terug naar de basis. Dat moet met een beetje liefde en geduld van God in ons eigen hart toch lukken? De vraag is of we het willen.

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>