In het kerkboek van de GKV staan formulieren afgedrukt die gelezen kunnen worden bij verschillende gelegenheden. Ze vormen ook een mooie bron van informatie als je wilt weten wat het gereformeerde gedachtengoed is op het betreffende punt. Omdat sommige van deze formulieren nogal op leeftijd zijn levert dat ook problemen op als je dat vergeet. Er worden soms exegetische keuzen in gemaakt die we vandaag niet zo vanzelfsprekend en automatisch nazeggen als we wel doen bij lezing van deze formulieren. Het zijn gestolde teksten met alle nadelen van dien.

Bovendien geven ze niet altijd wat een gemeente op een concreet moment nodig heeft. En gestolde teksten passen ook niet bij een cultuur waarin alles haastig, fris, nieuw enz. moet zijn. dat er aan die cultuur grote nadelen kleven is mij duidelijk en daar zou ik ook graag gesprek over willen. Maar dat we die cultuur niet mogen negeren is voor mij ook heel duidelijk. Daarom schrijf ik met enige regelmaat zelf teksten. Bijvoorbeeld voor een huwelijksdienst, maar ook voor een doopdienst doe ik dat wel eens. 28 december heb ik in een doopdienst dooponderwijs gegeven door middel van een zelf geschreven tekst. In de hoop dat een frisse, niet voorspelbare tekst oren en harten opent. Omdat er na afloop verschillende verzoeken geweest zijn om het te mogen ontvangen publiceer ik het hier op de site. Ter lezing.

Dooponderwijs op 28 dec. 2008  

Vlak voor zijn hemelvaart gaf Jezus aan zijn discipelen het bevel om het goede nieuws over Jezus aan alle volken te vertellen en zo alle volken tot zijn leerlingen te maken en hen te dopen in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Toen Jezus dat zei, was de doop bij de Joden al wel bekend. Johannes de Doper had immers bij de Jordaan gestaan en de mensen opgeroepen zich te bekeren. En al veel langer kenden de Joden de doop als inlijvingsteken voor heidenen die zich bij het volk van de Joden wilden voegen. De zogenaamde proselietendoop. De doop was dus geen onbekend symbool, maar Jezus geeft er een nieuwe betekenis aan: hij verbindt de doop aan zijn persoon! Iedereen die in hem gelooft moet gedoopt worden. De nauwe verbinding tussen geloof en doop heeft Jezus zelf gelegd. In Marcus 16 zegt hij, dat ieder die gelooft en zich laat dopen, gered zal worden, maar iedereen die niet gelooft, wordt geoordeeld. En geloven betekent: Jezus aannemen als je redder. Zo is de doop een teken waardoor mensen publiek kleur bekennen als burgers van het hemels koninkrijk van koning Jezus.  De nadruk op geloof mag niet leiden tot individualisme: wie zich door persoonlijk geloof aan Jezus toevertrouwt voegt zich daarmee tegelijk bij het volk van God, de kudde van de ene herder.  Het teken van de doop is niet zo fraai en lieflijk als in de loop van de kerkgeschiedenis er wel van is gemaakt met doopjurkjes en tierelantijntjes en een enkel druppeltje met een vinger. Dopen betekent ‘onderdompelen’. Alleen al aan dat beeld zie je dat de doop geen teken is van goed gedrag of van geloof, maar teken van verdrinking. Alleen door de reddende naam Jezus die over je leven wordt uitgesproken ga je niet verloren. De doop vraagt om een keuze en levenshouding waarbij je je gewonnen geeft aan Jezus Christus. Niet ik leef meer, maar Christus leeft in mij. Het past christenen van diverse pluimage dan ook niet om trots te zijn op hun doop. Niet op die als volwassene, evenmin op die als kind van gelovige ouders. De doop is immers geen teken van eigen gedrag, maar van Gods genade door Jezus Christus. En de doop is geen garantie dat je sowieso je hemelse lijfrente uitgekeerd krijgt. Wie niet gelooft, of het geloof loslaat zal op de grote dag van Jezus Christus zelf een veilig heenkomen moeten zoeken. Maar wie dan zoekt, zal niet vinden en niet gevonden worden. Voor wie gelooft is de doop zijn of haar leven lang een teken van hoop en bemoediging: door Jezus Christus is er vergeving van zonden. Daarom gaat er van de doop een levenslang appèl uit tot een leven in geloof, hoop en liefde. Een leven in vertrouwen op God, die als een vader voor je zorgt en je leven leidt. Een leven in geloof in Jezus Christus die zijn leven voor jou wel verloren heeft. En een leven vervuld van de heilige Geest die je steeds weer en meer vruchten van geloof geeft. Door hem mag je opnieuw geboren worden en een nieuwe schepping zijn en worden die steeds meer lijkt op Jezus Christus, de eerstgeborene van vele zonen en dochters van God. Opvallend is in het nieuwe testament, dat de doop een teken is bij de start. Mensen zijn amper tot geloof gekomen en ze worden al gedoopt. Dat onderstreept dat de doop een teken is van hun redding uit genade door Jezus Christus. In die redding mogen complete huisgezinnen delen. Zonder dat we in de bijbel met zoveel woorden lezen dat daar ook baby’tjes bij waren en zonder dat we met zoveel woorden lezen dat ze er niet bij waren, is het woord ‘huisgezin’ of ‘hij en zijn huis’ een uitdrukking in de bijbel waar de kinderen van het gezin bij inbegrepen zijn. Als Jozua zegt: ik en mijn huis, wij zullen de Here dienen, dan spreekt hij dat uit als vader en hoofd van het gezin. In heel de bijbel zien we hoe God, al vanaf de schepping van Adam en Eva, mensen plaatst in gezinnen en families. En dat doet hij ook als hij mensen gaat redden. Dat is Gods huisstijl. Waarbij iets anders ook glashelder wordt: iedereen is verantwoordelijk voor z’n eigen geloof of ongeloof. Maar God geeft zijn beloften van redding en wedergeboorte aan zijn volk, aan ouders en hun kinderen, aan huisgezinnen.Jezus had ook gezegd: maak alle volken tot mijn discipelen. God kent geen individualisme: hij neemt ouders en kinderen en kleinkinderen mee. Zo mogen kinderen, die vanaf hun conceptie in zonde zijn ontvangen en geboren, delen in de genade van God: in Christus Jezus geheiligd. Daarom mogen ze, mits hun ouders geloven met hoofd en hart en handen, gedoopt worden en op naam van Jezus gezet. Alleen al door hun zondig zijn kunnen ze alleen maar door Jezus gered worden. Als deze vier kinderen straks gedoopt worden is die doop een teken van hun verdrinking en wonderbaarlijke redding door het bloed van Jezus Christus. Door hem zijn ze niet langer onder de wet en vloek van de wet, maar mogen ze opgroeien in de liefde en genade van God.  Elke doop, zowel van volwassenen die net tot geloof gekomen zijn, als van kinderen van gelovige ouders, roept op tot een leven tot eer van God, met heiliging en vernieuwing van denken.   De doop is een eenmalig teken van het wonder dat je op het nippertje gered bent. Moet je het daar dan heel je leven  mee doen? Die ene keer? Nee, onderweg mogen we allemaal ons leven lang gevoed worden, vervuld van de Geest, onderwezen in het goede nieuws van God, bemoedigd en gesterkt door brood en wijn. De bijbels gezien mogelijk zelfs wekelijkse gemeentemaaltijd die hoofd en hart en mond en handen steeds weer richt op Jezus Christus. Onderweg gebeurt in ons leven van alles, komen we onszelf maar al te vaak tegen, maar worden we door God niet aan ons lot overgelaten: hij onderwijst, hij schenkt vergeving, hij grijpt in, hij troost in verdriet, hij geeft zijn vrede en hij verandert je door zijn Geest van binnenuit.    

 

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>