In de vakantie heb ik het boek ‘en haar naam was Sarah’ gelezen. Het boek gaat over een razzia in Parijs in 1942 waarbij Joodse mannen, vrouwen én kinderen door de parijse politie werden weggevoerd. Zestig jaar later weet bijna niemand in Parijs wat er gebeurd is. En de hoofdpersoon in het boek loopt er op tal van momenten tegen aan, dat de mensen het ook niet willen weten. De cultuur van het niet willen weten. Dat raakte mij, want ik herken het: mensen willen niet weten wat er allemaal gebeurt en wat mensen soms wordt aangedaan.

Daarom ga ik zondagmiddag bij de start van een vijfdelige serie uit het bijbelboek Psalmen preken over Psalm 35: als je er niet voor weg wilt lopen wat er in deze wereld allemaal gebeurt, kom dan 23 aug. om 16.30 uur in de Opstandingskerk. Ik geloof namelijk, dat de gemeente van Jezus Christus niet weg mag lopen voor welke vorm van onrecht ook maar. Ook als die in ahar eigen midden en kring plaats vindt! Ik geloof ook, dat de gemeente van Jezus Christus een plaats is/zou moeten zijn waar je als man, als vrouw, als kind, als tiener kunt schuilen en erkenning ontvangen voor het onrecht dat je is aangedaan.

Gelukkig zijn er mensen die geen flauw benul hebben van onrecht. Hun leven blaakt niet alleen van gezondheid, maar schittert ook van geluk, vrede en harmonie. Prijs God als je dat ontvangt. Ik wil je met al je geluk uitnodigen om te horen hoe anders het soms ook gaat en het wapen van het gebed ter hand te nemen. Vergroot je eigen blijdschap en geluk door opnieuw/voor het eerst te ontdekken hoe weinig vanzelfsprekend dat is.

Heb je vragen of opmerkingen n.a.v. deze psalm, mail mij dan rustig via de contact link ‘preken’.

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>