‘Geduld is een schone zaak’. Zo luidt een gezegde. Maar ik zeg jullie: geduld is een heilige zaak. Omdat we in een snelle, prikkelvolle samenleving verkeren, is er veel ongeduld. Kijk om je heen en je ruikt de korte lontjes van de gemiddelde Nederlander waar u en jij en ik ook bij horen. Ik ruik mijn eigen korte lontje dat al weer in brand staat. Ongeduld in het verkeer, in de 2e Kamer, van ouders naar hun kinderen en omgekeerd, in de winkel bij de kassa of het lege schap of als je iets niet kunt vinden, zoals ik gisteravond de tandpasta.

Ik signaleer ook veel ongeduld onder christenen: snel oordelen, opvliegend, weglopen, andere kerk opzoeken of maken. Ongeduld is mij niet vreemd, maar ik weet ook waar het toe leidt: vruchten van de boze geest. Geduld is een vrucht van de heilige Geest voor ongeduldige mensen. Een vrucht voor iedereen. Bij gaven van de Geest ontvangt de een deze en de ander die gave. Maar vruchten zijn voor iedereen. En geduld is onmisbaar als vrucht. Want ongeduld maakt stuk. Petrus schrijft in zijn 2e brief: ‘bedenk dat het geduld van onze Heer uw redding is.’

Ik ben gered door Gods geduld. Deze tekst overwoog ik voor het schrijven van deze weblog. Terugkijkend op mijn leven tot nu toe, op situaties die zich daarin hebben voorgedaan en voordoen, zie ik hoe belangrijk Gods geduld met mij voor me is geweest. Al die keren dat het vuur van mijn ongeduld oplaaide. En het enige bluswater was Gods geduld met mij. Hij traint mij en ons allemaal in geduld. Deze genadetrainers zijn per persoon verschillend, maar ik ben er van overtuigd dat we allemaal in geduld getraind worden. Waarom? Om zicht te krijgen op het grote wonder van onze redding: dankzij Gods geduld.

En als dat mijn redding is, dan ga ik ook zien hoe het niet anders kan, of, als ik me dat realiseer, dan ga ik geduld hebben met alle andere mensen. dan kan het niet anders of ik ga geduld uitdelen. Zoals Paulus schrijft in 1 Thess. 5,14: ‘met iedereen geduld te hebben’. En aan de christenen in Kolosse schrijft hij: ‘omdat God u heeft uitgekozen, omdat u zijn heiligen bent en hij u liefheeft, moet u zich kleden in innig medeleven, in goedheid, bescheidenheid, zachtmoedigheid en geduld’.

Juist deze tijd, met alle haast en drukte, en een tijd waarin lang niet alles meer zo vast en duidelijk is als je misschien wel zou willen, in een tijd waarin verschillen in overtuiging en beleving groot zijn, worden we getest in geduld. Misschien wel een van de lastigste vruchten, omdat ik mijn ego, overtuiging, zin enz. opzij moet zetten. Maar als door mijn geduld iemand anders iets mag zien van Gods geduld met hem of haar: hoeveel is mij dat waard?!

Er is tenslotte ook nog een ander principe: als je niet geduldig bent, neem je als mens het heft zelf in handen. Jij beslist en handelt, en oordeelt. Maar waarom zou ik het niet in Gods handen leggen? Op hem wachten en het oordeel aan hem laten? Dat vraagt om wedergeboorte, maar wel een waarbij naast mijzelf ook anderen de vruchten er van mogen plukken.

Share →

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>